ثبت نام

تبلیغ یار راهنمای شما در تبلیغات و بازاریابی

مقایسه عکاسی آنالوگ و دیجیتال

عکاسی آنالوگ و دیجیتال

عکاسی آنالوگ و دیجیتال 

عکاسی آنالوگ و دیجیتال 
در دو دهه‌ ی اخیر که ابزارهای مختلف به سمت دیجیتالی شدن پیش رفته اند، بحثی همیشگی بین کسانی که از این ابزارها استفاده می‌کنند وجود داشته. یک عده هستند که همچنان طرفدار ابزارهای قدیمی‌اند؛و از آن طرف عده ای دیگر هستند که طرفدار ورژن‌های جدید هستند. هردو گروه هم کاملا  تا پای مرگ سر حرف‌ شان ایستاده‌اند. تعداد کسانی که حاضرند هم با دوربین های عکاسی آنالوگ کار کنند و هم با دیجیتال، واقعا کم است.
ورژن جدید دوربین های عکاسی یا دیجیتال از وقتی واردبازار شدند که سنسورها  جای فیلم را گرفتند. یعنی تصویر به دیگر به جای ثبت شدن روی فیلم (دوربین آنالوگ) روی سنسور (دوربین دیجیتال) ثبت می شد.
با آمدن سنسور های دیجیتالی و امکانات جانبی همراهش، مهاجرت عکاسان به سیستم های دیجیتال رفته رفته شروع شد. اما در چند سال گذشته، یک مهاجرت معکوس هم رخ داده است! یعنی موج بازگشت به سیستم آنالوگ. فکر می‌کنید چرا؟ واقعا سیستم قدیمی برتری خاصی نسبت به سیستم های دیجیتالی دارد یا دلیل بازگشت بعضی‌ها به آن، چیز دیگری‌ است؟
عکاسی آنالوگ و دیجیتال
عکاسی آنالوگ و دیجیتال

تفاوت‌های عکاسی دیجیتال و آنالوگ

در ادامه به برسی تفاوت های اصلی دوربین های عکاسی دیجیتال و آنالوگ خواهیم پرداخت.

رزولوشن

بیشتر دوربین‌های عکاسی دیجیتال امروزی -حتی دوربین‌های ساده‌ و ارزان‌- رزولوشن بالای ۲۰ مگاپیکسل دارند.
اما از آن‌جایی که فیلم آنالوگ برای ثبت تصویر از پیکسل استفاده نمی‌کند، رزولوشن در عکاسی آنالوگ با روش دیگری به نام angular resolution) ) اندازه‌ گیری می‌شود. اما معادل سازی رزولوشنی یک فیلم ۳۵میلی‌متری معمولی روی دوربین آنالوگ، بین ۴ تا ۱۶ مگاپیکسل خواه دبود.
در نتیجه در حالت عادی، رزولوشن دوربین های دیجیتال قطعا از دوربین های آنالوگ بهتر است. (هرچند در عکاسی با دوربین‌های قطع متوسط و قطع بزرگ قضیه متفاوت خواهد بود.)

حساسیت (ISO)

فیلم‌های دوربین‌های آنالوگ در حساسیت هایی در بازه‌ی ۵۰ تا ۶۴۰۰ در دسترس‌اند. هر حلقه فیلم یک حساسیت ثابت دارد. اما در دوربین‌های دیجیتال، حساسیت سنسور در لحظه قابل تغییر است. حداکثر میزان حساسیت در برخی مدل‌های دیجیتالی به چند ده و حتی چندصد برابر حداکثر میزان ممکن در فیلم ها می‌رسد.
این  یکی از بزرگ‌ترین امتیازات دوربین‌های دیجیتالی است که تنظیم نوردهی و عکاسی در شرایط نور کم را برای عکاسان بسیار آسان‌تر می‌کند.
عکاسی آنالوگ و دیجیتال
عکاسی آنالوگ و دیجیتال

نویز

هرچقدر که حساسیت سنسور یا سرعت فیلم (ISO) شما بالاتر باشد، نویز عکس هم بیشتر خواهد بود (در عکاسی آنالوگ به جای واژه‌ی noise معمولا از grain استفاده می‌شود) . منظور از نویز، خطوط ، نقاط و لکه‌هایی هستند که ناخواسته وارد عکس شما می‌شوند و به میزان شفافیت آن لطمه وارد می کنند. وجود نویز جز در موارد خیلی خاص و به دلایل هنری، چندان مطلوب نیست.
دوربین‌های دیجیتال از نظر میزان نویز تولید شده در حساسیت‌های بالا، نسبت به فیلم عملکرد بهتری دارند. البته عملکرد هر سنسور با دیگری فرق دارد.  دوربین‌های دیجیتال جدیدتر با سنسورهای بزرگتر عملکرد بهتری نسبت به مدل‌های قدیمی‌تر و سنسورهای کوچک‌تر دارند.

راحتی استفاده

تصور کنید می‌خواهید عکسی بگیرید و روی صفحه اینستاگرام یا سایت‌تان منتشر کنید. با دوربین دیجیتال، گرفتن این عکس، ادیت کردنش و بعد هم انتشارش، می‌تواند در چند دقیقه اتفاق بیفتد. اما با دوربین آنالوگ، گرفتن عکس بیش‌تر طول می‌کشد. (چرا فوکوس کردن، نورسنجی و سایر تنظیمات در دوربین‌های دیجیتال راحت ‌تر است.) تازه بعدش هم مراحل ظهور، اسکن و ادیت را پیش رو دارید تا به یک عکس قابل انتشار برسید. این فرآیند می‌تواند بیش از سه روز طول بکشد!!! (البته اگر تاریک خانه ی شخصی نداشته باشید)
علاوه بر همه ی  این‌ها، پیدا کردن و خرید فیلم مورد نظر برای دوربین های آنالوگ و پیدا کردن تاریک ‌خانه‌ای که عکس‌ها را برایتان ظاهر کند هم دردسر خاص خودش را دارد.
مشخص است که استفاده از دوربین‌های عکاسی دیجیتال نسبت به دوربین‌های آنالوگ بسیار راحت‌تر است.
عکاسی آنالوگ و دیجیتال
عکاسی آنالوگ و دیجیتال

هزینه

خرید بدنه ‌ی دوربین آنالوگ نسبت به دوربین دیجیتال ارزان‌تر است. ولی در طول زمان دوربین دیجیتال هزینه‌های جانبی بسیار کم‌تری روی دستتان خواهد گذاشت. (مثلا به خرید ادامه ‌دار فیلم و ظاهر کردن و بعد هم اسکن نیازی ندارد.)
اگر زیاد عکاسی می کنید، هزینه‌های ادامه ‌دارعکاسی آنالوگ می‌تواند شما را ورشکست‌ کند. در این حالت تنها راه پیش روی شما این است که خودتان عکس‌هایتان را ظاهر و اسکن کنید تا در تعداد بالا هزینه‌ی کمتری برای این مراحل بپردازید. ولی در هر صورت، هزینه‌ی هر عکس با دوربین دیجیتال در طولانی ‌مدت بسیار کمتر خواهد بود.

دامنه‌ دینامیک

دامنه‌ی دینامیک (dynamic range) به فاصله ‌ی میزان نور در روشن‌ترین بخش از یک تصویر تا تاریک ‌ترین بخش آن گفته می شود. تا یکی دو سال پیش، دامنه‌ی دینامیک گسترده ‌تر یکی از امتیازات اصلی عکاسی آنالوگ نسبت به دیجیتال بود. ولی دوربین‌های جدیدتر نیکون و سونی تقریبا این امتیاز را از آنالوگ گرفتند. در حال حاضر -به‌خصوص اگر با فرمت خام عکاسی کنید- فرق چندانی از لحاظ دامنه‌ی دینامیک بین دوربین‌های آنالوگ و دیجیتال نیست.
وقتی که یک دوربین عکاسی قادرباشد دامنه‌ی دینامیک بزرگی را ثبت کند، می‌تواند بدون ثبت بخشی از تصویر به شکل سوپر نورانی یا سفیدی مطلق یا تاریکی و سیاهی مطلق، تمام جزئیات آن را ثبت نماید. این ویژگی بیش از همه برای عکاسانی مهم است که از نور مصنوعی برای ثبت عکس‌هایشان استفاده نمی‌ کنند و نور طبیعی را ترجیح می‌ دهند.
عکاسی آنالوگ و دیجیتال
عکاسی آنالوگ و دیجیتال

سایر موارد

 یک کارت حافظه‌ی معمولی در دوربین‌های دیجیتال می تواند چند صد عکس را ثبت کند. در حالی که با هر حلقه فیلم معمولا فقط می‌شود ۳۶ عکس گرفت.
 نگه داشتن نگاتیو ها به فضای فیزیکی نیاز دارد. درحالی که برای ذخیره ی  فایل عکس‌های دیجیتال فقط به یک هارد احتیاج دارید.
 تنوع محصولات جانبی به عکاسی آنالوگ هر روز کمتر می‌شود. در حالی کهاین اتفاق برای عکاسی دیجیتال کاملا برعکس است.
 در هوای بسیار گرم و بسیار سرد، دوربین آنالوگ عملکرد بهتری دارد.
 بدنه‌ی دوربین‌های آنالوگ عموما سنگین ‌تر و مقاوم ‌تر هستند.
 دوربین آنالوگ بدون باتری هم کار می‌ کنند، در حالی که یکی از بزرگترین ضعف های دیجیتال نیاز مبرم به برق و باتری است.
عکاسی آنالوگ و دیجیتال
عکاسی آنالوگ و دیجیتال

سخن آخر

بزرگان تاریخ عکاسی با سیستم های آنالوگ عکس‌هایی باورنکردنی و به‌ یادماندنی گرفته اند. این سیستم هنوز هم به خوبی کار می‌کند. ولی واقعیت این است که از لحاظ فنی، سیستم دیجیتال از نسل قبلی جلو زده و دوربین های آنالوگ مگر برای استفاده‌های شخصی و انتخاب‌های هنری خاص و خلاقانه کاربرد ویژه ی دیگری ندارند.
تبلیغ یار راهنمای شما در تبلیغات و بازاریابی
تبلیغ یار راهنمای شما در تبلیغات و بازاریابی

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *